حصار موقت, راهرو سرپوشیده و جان پناه در داربست حفاظتی باید با برسی مسیر عابر و محدوده خطر اجرا شوند. این سازه برای جدا کردن کارگاه, جلوگیری از ورود افراد متفرقه, محافظت از عابر در برابر سقوط مصالح, ساخت نرده موقت و ایجاد داربست اضطراری پس از حادثه یا ریزش بخشی از ساختمان کاربرد دارد. برای انتخاب چیدمان ایمن تر می توانید از مشاوره حفاظ کاران استفاده کنید.
| نوع حفاظت موقت | توضیح کاربردی |
|---|---|
| حصار موقت پروژه | محدوده کار باید با پایه گذاری منظم جدا شود تا ورود افراد غیرمرتبط کاهش یابد و کنترل رفت وآمد ساده تر انجام گیرد. |
| راهروی سرپوشیده عابر | مسیر عبور کنار ساختمان باید با پوشش مناسب, ارتفاع کافی و مهاربندی مطمئن در برابر سقوط مصالح محافظت شود. |
| جلوگیری از ورود متفرقه | چیدمان حصار باید مرز کارگاه را واضح کند و از دسترسی ناخواسته به ابزار, مصالح و نقاط خطرناک جلوگیری نماید. |
| نرده موقت ایمنی | در لبه ها, رمپ ها و مسیرهای خطر, نرده موقت باید قابل مشاهده, محکم و هماهنگ با مسیر عبور افراد باشد. |
| جان پناه کارگاهی | جان پناه باید با ارتفاع و اتصال مناسب اجرا شود تا از نزدیک شدن افراد به لبه های باز و نقاط ناایمن جلوگیری کند. |
| محافظت در برابر مصالح | در کنار نمای در حال کار, پوشش سرپوشیده و مهار جانبی می تواند خطر ریزش قطعات سبک یا ابزار را کاهش دهد. |
| داربست اضطراری حادثه | پس از ریزش یا آسیب بخشی از ساختمان, سازه موقت باید سریع, کنترل شده و با اولویت ایمن سازی محدوده نصب شود. |
داربست حفاظتی در پروژه های ساختمانی و تعمیراتی فقط نقش سازه دسترسی ندارد؛ در بسیاری از مواقع, مهم ترین وظیفه آن جدا کردن محدوده خطر و هدایت ایمن رفت وآمد است. حصار موقت دور پروژه کمک می کند مرز کارگاه مشخص بماند و ورود افراد متفرقه به بخش های دارای ابزار, مصالح, گودبرداری یا عملیات نما کاهش پیدا کند. راهروی سرپوشیده کنار ساختمان نیز برای زمانی کاربرد دارد که عابران ناچارند از کنار محدوده کار عبور کنند و احتمال سقوط مصالح یا ابزار وجود دارد. معیار انتخاب صحیح, توجه همزمان به مسیر عابر, محل ریزش احتمالی, ارتفاع سازه, نوع پوشش, مهاربندی و مدت استفاده است. اگر فقط جداسازی ظاهری انجام شود و پایداری, دید مناسب و مسیر خروج در نظر گرفته نشود, خود سازه موقت می تواند به عامل خطر تبدیل شود. اجرای اصولی, کارگاه را قابل کنترل تر می کند و مسئولیت ایمنی اطراف پروژه را جدی تر پوشش می دهد.
در سازه های حفاظتی, کیفیت اتصال و نحوه مهاربندی اهمیت زیادی دارد, چون این نوع داربست معمولاً در مسیر عبور افراد یا کنار نقاط خطر نصب می شود. پایه ها باید روی سطح پایدار قرار بگیرند و فاصله آن ها با مسیر رفت وآمد طوری باشد که برخورد ناخواسته ایجاد نشود. برای راهروی سرپوشیده, پوشش بالایی باید تحمل ریزش مصالح سبک, گرد و خاک یا ابزار کوچک را داشته باشد و در عین حال مسیر عبور را تاریک, تنگ یا نامنظم نکند. در حصار موقت, دیدپذیری مرز پروژه مهم است؛ سازه ای که به خوبی دیده نشود, در شب یا محیط شلوغ خطر برخورد ایجاد می کند. نرده موقت و جان پناه نیز باید با ارتفاع مناسب و اتصال محکم اجرا شوند تا در برابر فشار ناگهانی یا تکیه افراد جابه جا نشوند. ریسک اجرای اشتباه زمانی بیشتر می شود که مهاربندها حذف شوند, پایه ها روی سطح سست قرار بگیرند یا پوشش سرپوشیده بدون کنترل وزن نصب شود.
کنار ساختمان های در حال ساخت, تعمیر نما یا مرمت موضعی, شرایط محیطی همیشه ثابت نیست. گاهی مسیر عابر باید باز بماند, گاهی بخشی از ورودی بسته می شود و گاهی بعد از حادثه یا ریزش بخشی از ساختمان, نیاز به ایمن سازی فوری وجود دارد. در چنین موقعیت هایی, داربست حفاظتی باید با سناریوی واقعی استفاده هماهنگ شود. اگر هدف جلوگیری از ورود افراد متفرقه است, حصار باید مسیرهای دسترسی ناخواسته را ببندد و نقاط ورود کنترل شده داشته باشد. اگر هدف محافظت از عابر است, راهروی سرپوشیده باید هم عرض مناسب داشته باشد و هم از بالا و کنار, خطر ریزش را تا حد قابل قبول کاهش دهد. در داربست اضطراری, سرعت نصب مهم است, اما نباید باعث حذف مهاربندی یا بی توجهی به پایداری شود. هرچه مسیر خروج, محل تجمع مصالح, زاویه دید عابر و امکان جمع آوری بعد از پایان کار دقیق تر بررسی شود, ایمنی پروژه قابل اعتمادتر خواهد بود.
برای اجرای درست, ابتدا باید هدف سازه مشخص شود؛ حصار موقت دور پروژه, راهروی سرپوشیده, جان پناه, نرده موقت یا داربست اضطراری هرکدام چیدمان متفاوتی می خواهند. اگر هدف حفاظت از عابر باشد, عرض مسیر, پوشش بالایی, فاصله از نمای ساختمان و محل ورود و خروج اهمیت بیشتری دارد. اگر هدف جلوگیری از ورود افراد متفرقه است, پیوستگی حصار, دیدپذیری مرز پروژه و امکان کنترل دسترسی باید جدی گرفته شود. اگر سازه پس از حادثه یا ریزش بخشی از ساختمان نصب می شود, اولویت با ایمن سازی محدوده, محدود کردن نزدیک شدن افراد و ایجاد تکیه گاه موقت قابل کنترل است. ارائه اصولی یعنی قبل از نصب درباره محل پایه ها, نوع پوشش, مهاربندی, مسیر خروج, دید عابر, مقاومت اتصالات و زمان جمع آوری تصمیم گرفته شود. این روش از دوباره کاری و خطرهای قابل پیشگیری کم می کند و باعث می شود محیط اطراف پروژه نظم بیشتری داشته باشد.
نوع حفاظت, طول محدوده, مسیر عابر, نیاز به راهروی سرپوشیده, جان پناه, حصار موقت و شرایط خطر باید مشخص شود.
قیمت به مشخصات, متریال, ابعاد, نوع اجرا, اتصالات, پوشش سرپوشیده و شرایط پروژه وابسته است و برای قیمت روز باید تماس گرفته شود.
داربست حفاظتی و ایمنی زمانی عملکرد قابل اعتماد دارد که حصار, راهرو سرپوشیده, جان پناه و مسیر خروج با نگاه پیشگیرانه طراحی شوند. توجه به سقوط مصالح, ورود افراد متفرقه و پایداری سازه, از هزنیه های اصلاح و خطرهای ناگهانی کم می کند.
نقد و بررسی ها
هنوز بررسی ای ثبت نشده است.